سلام

تکراری 

امشب می خواستم آپ کنم و برای همین از دوستان در چت روم خداحافظی می کردم ، که یکی بهم گفت : ناصر باز پست سرد و یخی ننویسی .. و من هم چیزی که تو فکرم بود حرفهایی که باید دوست امشب زده بودم بود ولی به خاطر حرف اون عزیز ، ( هیچکس به خودش نگیره و باز برای من شر درست کنه.. عزیز نه!) از یه خاطره قدیمی می نویسم...

حدودا 9 سال پیش بود ، اوایلی بود که برادرم رفته بود دانشکده ی پزشکی . من تقریبا روز در میون باهاش تلفنی حرف میزدم ، به صورت غیر قابل توصیفی معتقد بودم که برادر بزرگ ترم از پس کارهایش بر نمی آید و من باید در زندگی کمکش کنم شادی هم به دادش برسم . البته شاید این گونه هم بود ولی من شور معرفت را در آورده بودم ، او بچه درس خون بود و همیشه شاگرد اولهای کلاس شاگرد آخر های اجتماع هستند . البته این جمله فقط درباره ی شاگرد اولها مصداق پیدا می کرد و اگر شاگرد آخرکلاس هستی به اول بودن در اجتماع ربطش نده..!)

یک شب که به داداشم زنگ زدم...

گفت: ناصر یک چیز ازت می خواهم ..

من : بگو !

بابک : نه ولش کن ، اصلا بی خیال ، تو نمی تونی ..

من : نه بابا چی بی خیال.. چی می خواهی ، می تونم !

بابک : کاش می تونستی ، حتی ناصر بیست هزار تومن هم بهت پول میدادم ، ولی نمی تونی ..

من : هی ! چی فکر کردی ، بگو بینیم ، کاربرای ناصر نشد نداره ..

بابک : ناصر بیست هزار تومن نقد دستته ، فقط باید یه چیز کوچیک برام پیدا کنی ..

من : البته پولش اصلا مهم نیست ، ولی کی میدی؟ چی باید برات پیدا کنم ؟، از کجا باید این کار رو بکنم..؟ پول رو خودت می آیی میدی یا به حسابم می ریزی ؟

بابک : ناصر من یه درس ( آناتومی نمی دونم چی چی.. همون که کتاب "زوبوتا" داره) دارم و برای اون یه جمجمه ی مرده می خواهم ، یه چیز سالم و البته قدمتش هم مهم نیست و بیست هزار تومن هم بالاش پول میدم ...می تونی ؟

خوب عزیزان شما حالا بعد از یک عمر ناصر رو میشناسید فکر می کنید که در برابر پول در پشت تلفن دیشب داداشش چی گفته ؟ بله .. همونه..

اول نشستم فکر کردم که نباید کار سختی باشه .. فقط باید یه کیسه و یه قبرستون قدیمی پیداکنم و یه ذره خاک رو کنار بزنم و بعد یه تیکه استخون رو در بیارم و بندازم توی کیسه و ببرم خونه .. بیست هزار تومن کاسب شم .

پس صبر کردم تا هوا تاریک بشه ، یه قبرستون قدیمی بود توی شهرمون و نقشه ی رسیدن بهش رو با دوچرخه ریختم ، البته تابستون بود و خیلی از مشکلات راحت حل می شد، فکرکردم که اگر از خیابون اصلی وارد قبرستون متروک نشم بهتره و از ضلع شرقیش که در یک کوچه ی خلوت بود خودم رو بهش رسوند .. دیوارش تقریبا کوتاه بود ولی فیزیک بدنی من اجازه ی کماندو بازی نمی داد ، دوچرخه رو به دیوار محکم کردم و رفتم بالا ، یه کیف سر شانه ی روی دوشم بود که توش یه بیلچه و یه کلنگ کوچک و یه چراغ قوه و البته یک کیسه برای جمجمه !

وقتی که با هزار بند بازی روی دوچرخه کمرم رو راست کردم هنوز سرم پایین بود ، کمرم که راست شد ، سرم رو بلند کردم ، وقتی که چشمم به قبرستون تاریک و خالی و سیاه و هلناک افتاد ، اول کمی نترسیدم ولی اونقدر پاهام شل شده بود که اصلا نمی شد برای این کار در این شب روشون حساب کرد . ولی فکر کنم که چند تا روح هم دیدنم و دنبالم کردند ، چون وقتی که علی رقم فیزیک بدنی ضایعم پریدم پایین و روی دوچرخه شروع به رکاب زدن کردم ، یه چیزی تا سر اون کوچه ی لعنتی که خیلی هم سرد بود روی گردنم کشیده می شد ! " دست ارواح"

اون شب تا صبح توی تخت خواب ، خوابهای عجیب و غریب می دیدم ، همه اش جمجمه و دست روح و گردن نحیف من ! اون شب بابک زنگ زد و قیمت ماجرا رو دو برابر کرد .

امان از پول ، فردا صبح به شوق اون دو تا بیست هزار تومن ، باز تو فکر جمجمه بودم ، این بار رفتم پیش یه دوست که سیگار میکشید و اون موقع خیلی احساس بزرگی می کرد تازه دو تا از داداشهاش هم اساسی سیگاری بودند و خیلی هم دعوا می کردند ( این انتهای کلاس بود برای خفن بودن ..) این دوستم همون سال ترک تحصیل کرده بود و خیلی حس خوبی داشت جون توی یه تعمیر گاه کار می کرد و حسابی بزرگ شده بود ..

من : مجید ، میتونی یه آدم برام جور کنی ، می خوام یه کار برام انجام بده..

مجید : آدم واسه چی ، چکار کنه؟

من : تو چکار داری ، میتونی یا نه ، پنج هزار تومن هم پول بهش میدم ، ..

مجید : نه نمیتونم تا نگی چیه .. تازه چی به من میرسه.؟

من : خوب بابا .. میگم !

مجید : ساعت 6 بیا تا با هم از مغازه بریم و پیدا کنم ولی تا نگی چیه نه.!

من : میام دنبالت ساعت 6 بعد از ظهر....

ساعت هفت ، من و مجید پیش یکی از دوستاهای مجید بودیم که خیلی لاتی حرف می زد و من تو دلم گفتم بابا دمش گرم همین خودشه.. خلاصه وقتی که گفتیم که برای پنج هزار تومن باید یه جمجمه از قبر بکشه بیرون .. اول آب دهنش رو قورت داد و بعد صداش به شیوه ای نا محسوس تغییر کرد و ناز و دوست داشتنی شد و گفت : من غلط بکنم ! من به گور بابام بخندم .! اصلا من به گور بابام .... ! به خدا برای پنج میلیون هم حتی شب به قبرستون نمیرم چه برسه به اینکه قبر بشکافم و تازه کفنش ر وباز کنم و سر مرده رو بکنم و بیارم بیرون و مغزش رو با قاشق خالی کنم و بدم به تو !!! تو کافری !!! تو سر مرده می خواهی چه کنی .. ( سرخ شده بود و دستش می لرزید..) من به مجید گفتم بریم بابا این جا زده ، سر مرده چیه ، جمجمه .. بریم مجید...

اون شب توی خونه به این فکر کردم که چقدر ارزون خودم رو فروختم ، برای دو تا بیست هزار تومن ببین چه می خواهم بکنم و خودم رو آروم کردم که برای داداشم دارم میکنم نه برای پول.... خوب اون شب تا صبح داشتم قبر رو می شکافتم و کفن رو باز می کردم و از لای موهای سیاه و بلند جمجمه ی مرده رو در می آوردن ، فکر کن ، ببین چه خوابهایی و چه دل شیر داشتم من!

فرداش با یه دوست قرار گذاشتم و باهاش در این باره حرف زدم ، اسمش جلال بود و البته هست ، جلال از من پول پرست تربود و البته دیگر نیست به قدرت آن زمان ها . او از هر راهی پول در می آورد ، در مدرسه عکس هندی می فروخت و از این کارها .. وقتی که بهش پیشنهاد دادم خیلی زود در برابر ده هزار تومان پذیرفت در صورتی که من هم همراهش باشم .

آن شب ساعت 11 شب از در اصلی وارد شدیم ، خیلی آرام ، اصلا ترس در چهره ی جلال دیده نمی شد در بین قبر ها گشتیم تا اینکه یکی که از همه به چراغهای کوچه ی کناری نزدیک تر بود و از طرفی هم یک حفره ی بزرگ روش بود انتخاب کردیم ، وقتی که شروع به کندن کرد ، خیلی هم ترسناک نبود ، اصلا وقتی کنار جلال بودم برایم مهم نبود چی خواهم دید ، فقط من کنارش بودم ، وقتی که کمی از کارمان گذشت ، و حسابی جلال مشغول کندن بود ناگهان از ایستاد و زیر چشمی یک نگاه به آخر قبرستان کرد ، و گفت ناصر آرام کیفت را بردار ، نمی دانستم برای چی ، ولی برداشتم ، و یک هو گفت : فرار کن!!!

وقتی که شروع به فرار کردیم ، صدای چند نفر از پشت سرمان می آمد که فریاد میزدند بگیرشان که دارند فرار می کنند ، معتاد ها را بگیر... و ما مثل باد می گریختیم ، البته من احتمال می دادم که باز آنها روح ها بودند ولی جلال گفت که همسایه های آن طرف قبرستان بوده اند که می دانستند که معتاد ها برای کارهای اسلامی به این مکان می آیند و برای فراری دادنشان این تعقیب و گریز احمقانه را راه میندازند...

آن شب جلال به خانه ی ما آمد و قرار شد که صبح زود به آنجا بر گردیم ، اصلا آن شب نخوابیدیم ، و از شجاعت هم برای هم کلاس می گذاشتیم ، ساعت چهار صبح دوباره راه افتادیم و بعد از نیم ساعت در قبرستان مشغول کندن بودیم ، ولی قبری که انتخاب کردیم ، فکر کنم قبلا عمال برادرم خالیش کرده بودند چون هیچی نداشت ، حالا یا ما کم کندیم ، یا کار قبلیها بوده ، یا جسد گریخته بود .

وقتی که به خانه باز می گشتیم ، حرف نمی زدیم ، تا اینکه جلال گفت : ناصر چه خوب شد که پیدا نکردیم ، چون اگر این اتفاق می افتاد تا آخر عمر باید تاوان ، عذابی که اون مرده می کشید می دادیم ... و هر دو تایید کردیم و راضی از کاری که نکرده بودیم ماجرا را فراموش کردیم .. ولی خداییش ببین حالا که به جمجمه ای خیانت نکردم این روزگارم است اگر کرده بودم چی می شد .. احتمالا زندان گوانتانامو:)))